درد من درد مردم زمانه است

 

جناب علوی عزیز سلام

امیدوارم از صراحت گفتارم رنجیده خاطر نشوید.

به جرات میتوانم بگویم اکثریت مردم ما نسبت به مسائل پیرامونی تنها به منافع فردی خود می اندیشند و عده کثیری نیز با این پدیده ها از موضع بی تفاوتی برخوردارند. لیکن شما فردی هستید که نسبت به سرنوشت خود، جامعه و مسائل پیرامون خود دغدغه دارید و این برای جامعه موهبتی است که افراد آن نه تنها صرفا به دنبال منافع  فردی خود نباشند بلکه منافع فردی خود را برای رسیدن به جامعه ای سالم به خطر بیاندازند.هر چند به نظر من در برخی موارد بیراهه را انتخاب کرده اید.

به عنوان نمونه:

منتسب نمودن دلایل ناکامیهای اجتماعی به افراد در نظر اینجانب رویکردی ساده انگارانه است که میتوان در باب تحلیل مسائل داشت. هر چند منکر تاثیر افراد نیستم اما جنبه تعیین کنندگی افراد در مسائل اجتماعی و مدیریتی را نمیتوانم بپذیرم.

اذعان مینمایید پدیده های پیرامون ما دارای جنبه های متفاوتی اند و در صورتی که بخواهیم تحلیل دقیقی از آنها داشته باشیم باید بتوانیم ابعاد پنهان و زوایای تاریک آنها را بشناسیم.

اگر معتقد باشیم مدیران فعلی سازمان افرادی اند که تنها به منافع فردی خود فکر میکنند، از انجام امور ناتوانند و ... آیا این امیدواری وجود دارد که با تغییر آنها اوضاع سازمانی که به آن اشاره می نمایید، بهبود یابد؟

بسیاری از مسائل کنونی ما ریشه در تاریخ، فرهنگ، منش فردی و اجتماعی و ساختار قبیله ای نظام سیاسی ما دارد -پرداختن به آن مجال دیگری میطلبد.

و همین ساختار فرهنگی و سیاسی و اجتماعی و اقتصادی است که در فرایند اجتماعی شدن افراد را به گونه ای بار آورده است تا شاهد نتایج ضعیفی از عملکرد فردی و اجتماعی آنان باشیم. البته به هیچ عنوان اعتقاد به جبریت ندارم و هر فرد میتواند در مسیری که ناشی از انتخاب فردی اوست قدم بردارد.

اما به یاد داشته باشیم همین نظام که از آن سخن میگوییم تاب و تحمل کمترین مخالفتی را ندارد حتی اگر آن مخالفت منافع آشکار جامعه را در پی داشته باشد.

شما را به مطالعه کتاب جامعه شناسی نخبه کشی آقای علیقلی و توسعه و تضاد و آناتومی اجتماعی نوشته آقای رفیع پور ارجاع میدهم.

افرادی که نام برده اید در نظر اینجانب کسانی اند که به لحاظ دانایی و  توانایی و تعهد چیزی کم ندارند. و چه بسا اگر این افراد در فضایی دیگر میتوانستند فعالیت کنند، جزو افراد موفق میشدند.

بنابراین اگر به همین افراد به عنوان سرمایه های قابل اعتماد کشور نگاه شود و در تقویت و توفیق آنان همگامی صورت گیرد و جدا از جناح بندیهای سیاسی و منفعت طلبیهای فردی به اهداف کلان و همراه با آینده نگری تلاش نماییم، میتوانیم شاهد جامعه ای پویا و رشد یافته باشیم. البته همین نگاه در بدنه مدیریتی جامعه نیز باید ایجاد شود.

موفق و سلامت باشید

+ سید مستجاد حسینی ; ٩:٤۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/٧/٢۱
    پيام هاي ديگران ()