به جز کشته خویش ندروی

 خلاصه و تیتر وار بگم؛

 برای بچه‌ها انواع اسباب بازی و کتاب میخریم، بعضی وقتا براشون قصه تعریف می‌کنیم، کارتون و بازی‌های رایانه‌ای و غیر رایانه‌ای رو براشون فراهم می‌کنیم، اونا رو به پارک و سینما میبریم، اونا رو علیرغم میلشون به مهد کودک و مدرسه و دانشگاه می‌فرستیم، مطالب فراگرفته و هر چه خوندیم و دیدیم و شنیدیم رو نقل می‌کنیم، اونا رو به مطالعه تشویق می‌کنیم و حتی جایزه هم می‌دیم، اونا رو به داشتن تدبیر و بکارگیری عقل و خرد راهنمایی می‌کنیم، خودشون هم ساعت‌ها پای جعبه نصیحت و اندرز(تلویزیون سابق) قیام و رکوع وسجده میکنن؛ با همبازیهاشون هم از همه چیز میگن و می‌شنوند،از اونا می‌خواهیم اجتماعی باشند و نسبت به دور و برشون بی تفاوت نباشند و شئونات رو اونطور که مطلوب ماست،رعایت کنند و .....

 

وقتی هم بزرگ شدند:

 

انتظار داریم مثل ما فکر کنند، مثل ما بخندند، مثل ما گریه کنند، مثل ما لباس بپوشند و مثل ما رفتار کنند و خلاصه کپی برابر اصل عین ما باشند!

به نظر شما منصفانه است؟

 

/ 4 نظر / 136 بازدید
.

نیست

آنوحه

سلام . این واقعیتی تلخه که نه همه ولی خیلی از ما این کار رو میکنیم .یعنی به جای بچه هامون زندگی می کنیم و حق زندگی کردن رو از اونها می گیریم . اجازه انتخاب مسیر رو از اونها می گیریم و انتظار داریم زندگی رو همونطور ببینند که ما دیدیم . واقعا چه شاهکاری !!! اون که خداست به انسان اختیار داد ولی ما اختیار رو از عزیزانمون می گیریم .

تا انصاف را در چی ببینید؟!!!!

وحیستا

راهکار شما چیه؟